ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و پنجاه و یک :
- قبل از اینکه اون آدم بیاد جای خالی حس میکردی؟
گیج نگاهش کردم اما وقتی چشمان منتظرش را دیدم سرم را منفی تکان دادم.
- این آدمها میان جاشون رو باز میکنن. ما اجازه می‌دهیم. با غریزه، با عاطفه، با احساسات با کنجکاوی و...
چشم بستم و قطره اشکی از گوشه چشمم چکید.
- پس جاش خالی نبوده. نباشه هم جاش خالی نمیمونه. فقط باید حذفش کرد. جایی که داشته یک کم میسوزه. بعد تموم میشه، بهت قول میدم.
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
1چی بگم که یه کم از سنگینی روی قلبم کم بشه ،واقعا بعضی اوقات نمیشه با زمونه جنگید ،دلم هم برای سروناز هم برای الیاس می سوزه ،نویسنده جان این رمان شادی توش نداره که دل ما هم یه کم خنک بشه ؟ ممنون عزیزم